... بیت الاحزان ، قبله رنجِ
مدتی است از دار دنیا هیچ نمیخواهم جز لیاقت زیارت مشهد، کربلا و دیدار مجدد خانه ی خدا ... اما همین هیچ، خودش از همه چیز بیشتر است ... دیدن ۶گوشه ارباب برایم آرزو و حسرت شده، حیرانی و سرگردانی در صحن و سرا های حرم امام رضا برام دور از این روزها شده، و خیره شدن دوباره به خانه ی خدا برایم رویا ! هیچ چیز پر درد تر از بی لیاقتی آن هم از بار گناه نیست ... ته نویس : وقتی برای گفتن ،حرفی نباشد و کلامم خارج از هر گونه فایده ای، ننوشتنم بهتر است! خُرده مگیرید ... محتاج دعای خیر و خرج آبرویتان برای قرار و آرامش دلهایمان هستم ... امروز روز مادر هست ، هیچ وقت در زندگی به چیزی حسودی نکردم ولی امروز به تمام اونایی که تو خیابانها و مغازه ها برای مادرشون کادو می گرفتند حسودیم شد . کاش من هم یکی از اینها بودم تا برایت کادو می گرفتم . یاد سالهای قبل و این روز می افتم که با چه عشقی برای تهیه هدیه ات به اینجا و آنجا می رفتم تا لایق مهربونیت بهت هدیه ای بدم .
پی نوشت : این نوشته برای بنده که روضه ای کامل بود ... گذشته نیمه ای از شب خدایا رسیده جان شب بر لب خدایا فقان از سینه تا لاهوت می رفت به روی شانه ها تابوت می رفت !
اعتراف نوشت : ... أ نـ ا الـ عـ بـ د الحـ قـ یـ ر ، متی إنتبه ؟ روزگار غریبی است دخترم و دنیا از آن غریب تر ... ببین دخترم ! –جان پدر به فدایت- همه ی مقدمات ولادت تو قدم به قدم از بهشت تکوین می یافت . این را اکنون که تو مهیای خروج از این دنیای بی وفا می شوی نمی گویم ... این را اکنون که تو اسماء را صدا می زنی که بیاید و رخت های مرگ را برایت آماده کند نمی گویم ... این را اکنون که تو وضوی وات می گیری نمی گویم ... همیشه گفته ام ... در همه جا گفته ام که من از فاطمه (سلام الله علیها) بوی بهشت را می شنوم ... یکبار عایشه گفت : چرا اینقدر فاطمه (س) را می بویی ؟ چرا اینقدر فاطمه (س) را می بوسی ؟ چرا به هر دیدار فاطمه (س) تو جان دوباره می گیری ؟ گفتم : "خموش ! عایشه . فاطمه (س) بهشت من است ... فاطمه (س) کوثر من است ... من از فاطمه (س) بوی بهشت می شنوم ... فاطمه (س) عین بهشت است ... فاطمه (س) جواز بهشت است ... رضای من در رضای فاطمه (س) است ... رضای خدا در گروی رضای فاطمه (س) است ... خشم فاطمه (س) جهنم خداست و رضایش بهشت خدا " این را حال که تو غسل رحلت می کنی نمی گویم ... فاطمه (س) جان بیا که سخت در اشتیاق دیدار تو می سوزم ... بیا ... بیا که دنیا جای تو نیست و بهشت بی تو بهشت نیست ... تو هست هستی هستی و ، هستی ما ز هست توست تو هستی که این دنیا هست ، هستی ما به دست توست راستی ! به اسماء بگو ، آن کافور که از بهشت برایم آمده بود و ثلث آن را خود به هنگام وفات خویش به کار گرفتم و دو ثلث دیگر آن را برای تو و علی (ع) گذاشتم بیاورد . به آن کافور بهشتی حنوط کن دخترم ، که ولادت تو بهشتی است و وفات تو نیز بهشتی . عزیز دلم ... خداوند تو را چند روزی به زمینیان امانت داد تا بدانند که راز آفرینش و خلقت زن چیست ؟ و اوج عروج آدمی تا چه پایه است ... می دانم ! می دانم دخترم که زمینیان با امانت خدا چه کردند ... می دانم که چه به روزگار دردانه ی رسول خدا (ص) آوردند ... می دانم که پاره ی تن من را چگونه آزردند ... می دانم ... می دانم ... بیا ! فقط بیا و خستگی این عمر زجرآلوده را از تن من بگیر ... ملائک بال در بال ایستاده اند و آمدن تو را لحظه می شمارند ... حوریان ، بهشت را با اشک چشمهایشان چراغان کرده اند ... بیا و بهشت را از انتظار در آر ... بیا و در آغوش پدرت قرار و آرام بگیر ... سلام بر تو ، سلام بر پدر و سلام بر شوی همیشه استوارت ... فرازی از "کشتی پهلو گرفته"
اعتراف نوشت : ... أ نـ ا الـ عـ بـ د الحـ قـ یـ ر ، متی إنتبه ؟ خدایا، من بار بسته ام، فقط تشنه ی طعم دیدار خوبانت هستم و بعد عزیم سفر، یاری ام میکنی؟
| Design By : Pichak |
ناله هایشان آرام نمی گرفت ...
گفتند : ابا الحسن ! ...
خواب خوش نداریم ، آرامشی برای ما نمانده ، از او بخواه یا شب گریه کند یا روز ...
بعد از رساندن پیام بزرگان مدینه ، خانوم (س) فرمودند :
چقدر ماندنم بین آنها کم است !
و چه زود است که از بین آنها بروم ...
نه شب آرام می گیرم و نه روز ...
پس آقا امیرالمومنین (ع) اتاقی در بقیع برایشان ساختند که "بیت الاحزان" خانه ی غم ها نام گرفت .
صبح یا حسنین (ع) گریان به آنجا می رفتند ، و شامگاه آقا (ع) ایشان را به منزل می بردند ...
ن ، والقلم ، و ما یسطرون ! سوگند به قلم ، و سطرهایی که می نگارند
واژه ها ، عصای ِ دست ِ قلم هایند
و قلم های سر بلند ، جرأت های رشید شکوفایی و تراوایی انسان
جاری و روانه ، در زمینه های ِ زمین
و
تپنده و توفنده ، در زمانه های ِ زمان ...
و عاقبت كارِ آدمي مرگ است ، اگر امروز اجل رسيده است ، كس باز نتواند داشت كه بر دار كُشند يا جز دار ، كه بزرگتر از حسينِ علي ني ام . اين خواجه كه مرا اين مي گويد مرا شعر گفته است ...
تاریخ بیهقی
Authors
LinkDump
